Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Βαρεμάρα, πλήξη μια συνεχής ρουτίνα..


Πάλι ξημέρωμα.
Πάλι με ξύπνησε αυτή η γαμημένη ηλιαχτίδα 
ανάμεσα απ' το σπασμένο παντζούρι..
Πάλι σένομαι απ' την μυρωδιά του γαλλικού καφέ..
Λίγες γουλιές και νιώθω και πάλι την Θεία καφείνη να ρέει στις
φλέβες μου.. -Τα μάτια μου μισ' ανοίγουν-
Ανοίγω τον υπολογιστή και βάζω μερικά τραγούδια που 
σου κολλάνε το μυαλό και σε κάνουν να μη σκέφτεσαι..
Δυναμώνω την ένταση και συνεχίζω με λίγες γουλιές ακόμη..
Βγάζω τα σύνεργα· μερικά χαρτάκια, φιλτράκια, καπνός κ' 
αναπτήρας. Στρίβω!
Πάλι βαριέμαι να μαζέψω τα απομεινάρια του καπνού απ' το γραφείο.. 
Κατευθύνομαι προς το μπάνιο, κατεβάζω νωχελικά τις τιράντες του νυχτικού 
και τ' αφήνω να πέσει στα πόδια μου. Μένω μερικά λεπτά γυμνή να κοιτάω 
το είδολο μου στον καθρέφτη.. Απελπισία!
Μπαίνω στη μπανιέρα και νιώθω να με διαπερνάει η κάθε καυτή σταγόνα
νερού που πέφτει πάνω μου.. Λύτρωση. 
Λίγη σαπουνάδα κ' έφυγα! Ο καθρέπτης έχει θολώσει, δεν φαίνομαι.
Απλώνω το χέρι μου να τον σκουπίσω μα τελικά δεν κάνω τίποτα..
Θέλω να φαίνομαι; 
Bγαίνω απ' το μπάνιο κ' σβήνω το φώς.. 
Επέστρεψα!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου